κριτικές Natassa Mare - Jason Carter "The Embrace"

Το «Τhe Embrace» έχει έρθει στο κέντρο της έμπνευσης που είναι ο Έρωτας, βιωμένος ως η απόλυτη ένωση κι ως η απόλυτη απώλεια ταυτόχρονα. Η Νατάσσα Μάρε τραγουδά και απαγγέλει με τη σφραγίδα της ανθρώπινης ανάσας. Με οδηγό τη φωνή της αγγίζει κανείς λέξεις που επισημαίνουν λεπτές πτυχές όπως το τρυφερό κέντρο των πραγμάτων, τη μητρότητα που διαρρέει το σύμπαν, τη μοναδικότητα του προσώπου, καθώς βιώνει κοινές και διαχρονικές στιγμές, αλλά ακριβές και αναντικατάστατες. Το σώμα φωτογραφημένο ως θραύσμα στις σελίδες του άλμπουμ, όπως αποκαλύπτεται μέσα από τους στίχους και τη μουσική είναι η σχεδία του αοράτου, ο φύλακας των ανεπίστροφων στιγμών, ένα σώμα λιτό, ένδον, στην αθώα του γυμνότητα, έκδυτο διατυπώσεων, προφάσεων, κινήτρων, συναλλαγών. Είναι το σώμα της ψυχής κινούμενο εσαεί στο ρεύμα του έρωτα.

Βασιλική Φυτώκα,
Συνεργάτιδα του Κέντρου Μελετών της Ελληνικής Γλώσσας

Η μαγική συνάντηση ενός μουσικού με διαδρομές στους ήχους των πολιτισμών του κόσμου, του JasonCarter, με τη Νατάσσα Mάρε, μία βαθιά θεραπευτική φωνή. Θα πρέπει κανείς να γευτεί την μουσικότητα στις σιωπές των τραγουδιών τους ή την βαθιά ησυχία στους παλμούς της μουσικής τους για να νιώσει ότι όλα είναι εδώ. Τα ταξίδια του συνθέτη σε όλο τον κόσμο τον καθιστούν διαμεσολαβητή, μεσοπομπό, συμφιλιωτή των αντιθέσεων που σε άλλη περίπτωση φοβίζουν. Παρατηρώντας δε την «ποιητική» της Νατάσσας, η ψυχή αναθαρρεύει, μορφοποιώντας την ενέργεια σε σχήματα, επιτρέποντας να δημιουργηθούν νέα, δυναμικά ενεργειακά σχήματα. Η Νατάσσα συνθέτει διάφορες μουσικές σε μία και μόνη δόνηση. Έτσι είναι φτιαγμένη η φωνή της. Νοιώθει, αποκαλύπτει και οδηγείται από τη μουσικότητα των λέξεων. Κάθε στιγμή του cd είναι γεμάτη από ανθρώπινες παρουσίες. Ιδού ένα ονειρικό ταξίδι ή μία δια-πολιτισμική εμπειρία.

Ρέα Καλογιάννη,
Επιστημονική συνεργάτιδα του Α.Π.Θ. και του Πανεπιστημίου του Μaine στη Γαλλία, Υπεύθυνη οργάνωσης του διεθνούς Γαλλόφωνου περιοδικού "Synergies" στην Ελλάδα 

Ο Roland Barthes μιλά για τον κόκκο ή σπόρο της φωνής. Κόκκοι που γονιμοποιούν τον χώρο και δημιουργούν καινούριους χώρους εξ'αρχής, χώρους χαρακτηριστικούς, χώρους βιώσιμους. Η Νατάσσα Μάρε αποτελεί ένα μοναδικό, σπάνιο παράδειγμα φωνής που αφήνει τους σπόρους της δημιουργώντας νέους, βιώσιμους χώρους. Μία φωνή που δεν καταπατά τη μουσική, δεν την ακολουθεί δουλοπρεπώς αλλά εισέρχεται σα νήμα μέσα της δημιουργώντας την αίσθηση του ταξιδιώτη μέσα στα διαφορετικά δωμάτια. Μία φωνή που τιμά τη σχέση της προσωδίας με τη μουσική, που τιμά τις σιωπές, έναν από τους πιο βασικούς παράγοντες της δημιουργίας χώρου. Μία φωνή που καθοδηγεί χωρίς να διατάσσει. Αυτό κάνει και το «The Embrace» ένα μοναδικό δισκογραφικό παράδειγμα, ένα πυκνό χάρτη των χώρων που υπάρχουν ή δύνανται να δημιουργηθούν.

Δανάη Στεφάνου,
Λέκτορας της Ιστορικής Μουσικολογίας του Α.Π.Θ.

κριτικές

Αντιλαμβάνομαι, προσωπικώς, τα τραγούδια της πρωτοεμφανιζόμενης στη δισκογραφία Νατάσσας Μάρε - Μουμτζίδου, ως αληθινώς ερωτικά. Όσο ο έρως δεν γνωρίζει από όρια - βιοσωματικός μηχανισμός, που δουλεύει "πλακωμένος" και στο φουλ γαρ - τόσο το ερωτικό τραγούδι, εν προκειμένω, θα πρέπει να γνωρίζει. Όσο προσθετικά, βιώνει κάποιος τη λάμψη του έρωτα, τόσο αφαιρετικά, συνήθως, οδηγείται στην καλλιτεχνική αποτύπωσή της.
Δείτε τον πόθο του Καβάφη - σε 50 λέξεις όλη η πλάση, τα θραύσματα της Σαπφούς, τα σονέτα του Σαίξπηρ, τα πλάνα του Παζολίνι ή του Κανελλόπουλου...
Ακολουθώντας τέτοιου τύπου διαδρομές η Νατάσσα Μάρε - Μουμτζίδου διατρέχει με την υπέροχη φωνή της ακραία ερωτικά ενδεχόμενα, τα οποία έχουν αναδειχθεί είτε από την ίδιαν, είτε από τον συνεργάτη της Κωνσταντίνο Αποστολόπουλο. Αλλά και από μουσικής πλευράς αν το ερευνήσει κάποιος, την επιμέλεια των θεμάτων την χαρακτηρίζει η ίδια υψηλή ποιότητα. Μ΄ ένα - τουλάχιστον εκπληκτικό - τραγούδι, το γαλλόφωνο "Je t' appelle" (σύνθεση του Μανώλη Γερασίδη) και με όλα τα υπόλοιπα να κινούνται στο ίδιο άχρονο ονειρικό κλίμα, η Νατάσσα Μάρε - Μουμτζίδου
φιλοτεχνεί ένα λεπτής αισθητικής άλμπουμ, το οποίο κερδίζει, επίσης απεριόριστα, από την άρτια ηχογράφηση/παραγωγή.
Με "α" πεζό το αποκαλεί...με "Α" κεφαλαίο ας βαθμολογηθεί ...

Φώντας Τρούσας
Αρχισυντάκτης του περιοδικού Jazz&Jazz

«α»- Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου

Η Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου είναι μια χαρισματική όσο και ιδιότυπη τραγουδίστρια-στιχουργός. Μια καλλιτέχνις υψηλών προδιαγραφών, με κλασική μουσική παιδεία, ευαισθησίες, φαντασία, τεχνική, σεμνότητα και όλα όσα απαιτούνται για να «πει» κανείς κάτι ξεχωριστό μέσα από την τέχνη που προτείνει.
Ακολουθώντας το παράδειγμα διεθνών καλλιτεχνών του χώρου της, όπως εκείνο της Ute Lemper, την οποία επανειλημμένως μας έφερε στο νου, δεν διστάζει να πειραματισθεί και να επισκεφθεί ποικίλα μουσικά τοπία (ναι, πόσο θα επιθυμούσαμε, όπως η Lemper, και εκείνη κάποτε να ερμηνεύσει τραγούδια του Kurt Weill -στην πρωτότυπη γλώσσα που είναι γραμμένα, γερμανικά ή αγγλικά. Η εκ μέρους της πλήρης κατανόηση της μουσικότητας των λέξεων το επιβάλλει). Έχοντας για αρκετά χρόνια δεχθεί επιρροές από διάφορα μουσικά ρεύματα, jazz, ethnic και άλλων κατευθύνσεων, έρχεται τώρα να παραδώσει έναν προσωπικό δίσκο, με τίτλο «α», απόσταγμα μουσικών αναζητήσεων.
Το ιδιαίτερό της στίγμα είναι πάντα παρόν στα τραγούδια που παρουσιάζει. Ο ακροατής δέχεται την πρόσκληση σε ένα ταξίδι κατά το οποίο η Νατάσσα ξεναγεί με την ελκυστική, άλλοτε απόκοσμη, άλλοτε εξαϋλωμένη και άλλοτε εκστατική φωνή της. Οι λέξεις και τα νοήματα των στίχων παρακολουθήστε την πορεία της αναπνοής της πάνω στις λέξεις του πρώτου τραγουδιού Je T'Appelle), ο ουρανός της, η θάλασσά της, οι αναπνοές που ζουν δίπλα της, οι σιωπές της σκέψης της, τα όνειρά της και οι νύχτες της, μας οδηγούν σε μια μουσική Ιθάκη συναρπαστική και κάθε λεπτό ερωτεύσιμη. Μια μουσική Ιθάκη που ζωντανεύει μέσα από ένα τραγούδι μεθυστικό και προσκλητικό.
Από το τραγούδι της υπέροχης Νατάσσας, που μακάρι σύντομα να ακουστεί και εκτός των ελληνικών τειχών. Ο μουσικός της ορίζοντας ασφαλώς κρύβει και άλλους θησαυρούς. Αναμένουμε. [A&N Records 9101].

Αν κρίνει κανείς από το βιογραφικό της, η Νατάσσα Μάρε - Μουμτζίδου είναι ακούραστη συμμέτοχος της μουσικής σκηνής στην Θεσσαλονίκη, με κινήσεις προσεκτικές, μεγάλο εύρος αναζητήσεων και εκφραστικών διεξόδων. Στα εννέα θέματα του "α", η Μάρε επιχειρεί να δημιουργήσει ένα άλμπουμ υψηλής αισθητικής, με αναφορά στον ερωτικό λόγο, ενταγμένο σε easy tempo jazz ενορχηστρώσεις, προσανατολισμένες σε chill out ατμόσφαιρες.
Με το εναρκτήριο je t' appelle να κυριαρχεί, η Μάρε τραγουδά συνθέσεις των Μανώλη Γερασίδη και Κωνσταντίνου Αποστολόπουλου, σε στίχους της ιδίας και του Κ. Αποστολόπουλου.
Αιθέρια φωνητικά, ερωτικοί - μεταφυσικοί στίχοι με ποιητική άποψη (τρία τραγούδια πρωτοπαρουσιάστηκαν στην παράσταση ο Εραστής του Ηarold Pinter από το Bald Theater), όλα αυτά στο "α", που δίνει ρεσιτάλ στην παραγωγή και στο τελικό αποτέλεσμα τόσο το ηχητικό όσο και το εκφραστικό και αξίζει συγχαρητηρίων.

Μιχάλης Πολυχρόνης
Περιοδικό Δίφωνο

Aν αναζητήσει κανείς την τραγουδοποιητική καταγωγή της Νατάσσας Μάρε- Μουμτζίδου, θα μπορούσε να την εντοπίσει στην Μαρία Βουμβάκη, στην Θεοδοσία Τσάτσου ή στη Σαβίνα Γιαννάτου. Οι "πηγές" είναι ετερόκλητες, η συγκεκριμένη όμως τραγουδοποιός αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις γυναικείες παρουσίες που προαναφέρθηκαν, χωρίς μάλιστα να τις εκλαμβάνει ως πρότυπα. Οι μουσικές της επιρροές προέρχονται από την διεθνή μουσική σκηνή και εκτείνονται από την δυτική πλευρά της έθνικ μέχρι την τζαζ και την άμπιεντ, η Νατάσσα Μάρε - Μουμτζίδου όμως καταφέρνει να τους προσδώσει προσωπική ταυτότητα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό στοιχείο στον πρώτο της δίσκο, που φέρει τον τίτλο "α", αποτελεί συνεπώς την .... αρχή του παντός, άρα και το ήμισύ του. Μπορεί λοιπόν ο δίσκος να μην έχει συνθετικές εκρήξεις, κυριαρχούν όμως σε αυτόν οι αρετές μιας τραγουδοποιού η οποία έχει σαφή γνώση του χώρου στον οποίον επιθυμεί να κινηθεί και συγκεκριμένη προσωπική θέση.
Με τον δίσκο της, η Νατάσσα Μάρε - Μουμτζίδου εκφράζει θέση για την ενορχήστρωση (πίστη στην υπεροχή του αυτοσχεδιασμού), για την ερμηνεία (ο χαμηλόφωνος υπαινιγμός αντί της εξωστρεφούς "δήλωσης") αλλά και για τον στίχο (η ελεύθερη ποίηση αντί του δομημένου σε κουπλέ και ρεφρέν λόγου). Το cd δημιουργεί την αίσθηση του διαρκούς ταξιδιού, με τα κομμάτια να συνιστούν διαφορετικές θεάσεις του ίδιου παγκόσμιου τοπίου.
Η αίσθηση της παγκοσμιότητας εντείνεται από την εναλλαγή των γλωσσών. Τα ελληνικά συνυπάρχουν με τους αγγλικούς και τους γαλλικούς στίχους. Τα δύο, μάλιστα, ξενόγλωσσα τραγούδια είναι τα πληρέστερα στην ανάπτυξη της θεματολογίας τους.

Νίκος Μωραϊτης
Περιοδικό Echo& Artis

συνεντεύξεις

Ξεκινά από το "Α".Έτσι επέλεξε να τιτλοφορείται η νέα της δισκογραφική δουλειά. Για το "Ω" έχει δρόμο ακόμη, αφού και νέα είναι και δίνει την εντύπωση ότι τα σχέδιά της είναι πολλά. Ωστόσο οι ενδιάμεσες στάσεις της σ' αυτήν την διαδρομή είναι σημαντικές και φροντισμένες.
Η Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου δίνει το αθόρυβο αλλά αξιοσημείωτο "παρών" της στην Ελληνική σκηνή με εννέα τραγούδια που περιλαμβάνει το νέο της άλμπουμ. Ένα μέρος από αυτά, μαζί με άλλα, που κινούνται σε ένα ευρύ μουσικό φάσμα, θα παρουσιάσει στις ζωντανές εμφανίσεις της στον "ΜΥΛΟ" στις 24.25.26.27 Δεκεμβρίου.

"Η σχέση μου με την μουσική υπήρχε ανέκαθεν και είναι μια διαδικασία που την ακολουθώ και με εκπαιδεύει. Είναι μία
κατάσταση, κάτι το εσωτερικό, που εξελίσσεται χωρίς ένα περιορισμένο αντικείμενο. Καθορίζει την προσωπκότητά μου αλλά και
όλη μου την πορεία".

"Ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου στο πιάνο, γύρω στα δεκαεπτά ξεκίνησα κλασσικό τραγούδι κι έπειτα ασχολήθηκα με την jazz.
H Τέχνη δεν πρέπει να αποτελεί μέσο βιοποριστικό. Ο δε ερασιτεχνισμός έχει την έννοια του εραστή της Τέχνης".

"Η μαθητεία στο τραγούδι και ευρύτερα στην Τέχνη δεν τελειώνει ποτέ. Η γνώση δεν ολοκληρώνεται.
Κάθε φορά που αισθάνομαι την ανάγκη, προσπαθώ να βρεθώ κοντά σε ένα δάσκαλο. Πάντοτε υπάρχουν εκείνοι που θα
λειτουργήσουν μέσα σου ως τομή".

"Με ενδιαφέρει να είμαι ψυχαγωγός και όχι απλώς διασκεδάστρια. Οφείλω να είμαι ψυχαγωγός πρώτα της δικής μου ψυχής και
προσδοκώ μέσα από την μουσική να συναντήσω τους ομοίους μου. Ανθρώπους οι οποίοι να αισθάνονται τον ίδιο βαθύ πόθο για την
ζωή και για ό,τι δημιουργικό. Δυστυχώς σημείο των καιρών αποτελεί η καταστροφικότητα και ο εκχυδαϊσμός".

"Το cd με τίτλο "α" ήταν για μένα μία κυοφορία. Μέσα από αυτό θέλησα να σφραγίσω όσα έχω ζήσει έως τώρα και να καταθέσω την
άποψή μου για την ζωή. Δεν με ενδιέφερε να κάνω μία επιτυχία ή ένα εύκολο τραγούδι, που θα ακουστεί στα ραδιόφωνα και θα μου
δώσει μία καριέρα πιο προσιτή στο ευρύ κοινό".

" Ολοκλήρωσα αυτό το cd βήμα βήμα, με απέραντη αγάπη. Είναι μία δουλειά η οποία με πληρεί εσωτερικά. Οι συνθέτες της μουσικής
Μανώλης Γερασίδης και Κωνσταντίνος Αποστολόπουλος είναι δύο άνθρωποι των οποίων η μουσική με γοητεύει και τους οποίους
πάντοτε θα ευχαριστώ".

"Θεωρώ την Ελληνική γλώσσα ως την απόλυτα εικαστική και δυναμική εννοιολογικά γλώσσα. Ο μόνος λόγος που έγραψα
ξενόγλωσσο στίχο είναι γιατί το ηχόχρωμα της μουσικής, όπως μου δόθηκε με παρέπεμψε σε ένα αντίστοιχο ηχόχρωμα γλώσσας.
Γι΄ αυτό, χωρίς καμία διάθεση μετάφρασης του κειμένου, οι σκέψεις από τα συγκεκριμένα τραγούδια μεταφέρθηκαν ελεύθερα και
στην Ελληνική γλώσσα μέσα στα εσώφυλλα του cd".

Κυριακή Τσολάκη
Περιοδικό ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

"Στους ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ της ψυχής και του πνεύματός μου, που αποτελούν τις πύλες του προσωπικού μου παραδείσου", αφιερώνει το πρώτο της CD.
Όταν την ρωτάς ποιό είναι το ιδανικό μέρος για να ακούσεις τα ατμοσφαιρικά τραγούδια της, απαντά:
"Ταξιδεύοντας προς αυτό που ο καθένας ονειρεύεται".
Σπουδάζει κλασσική και Jazz μουσική κυρίως γιατί της αρέσει το συγκεκριμένο feeling της jazz .
Το κοινό την ανακαλύπτει αρχικά στις παραστάσεις των Μonie & Monie Conniente, ενώ το δημιούργημά της, "Passion Big Band", παίρνει το όνομά του από το πάθος με το οποίο η ίδια βιώνει τις καταστάσεις.
Πειραματίζεται διαρκώς με διάφορα πράγματα, αφού "ένας καλλιτέχνης διεκδικεί μέσα από την συναλλαγή του με την Τέχνη, την προσωπικότητά του".
Η σκηνή είναι το μόνο μέρος, όπου αισθάνεται αυθεντική. Τα ταξίδι της στην μουσική περνάει και μέσα από την συγγραφή κειμένων-στίχων. Εικόνες οραματικές ενεργοποιούν το μολύβι της και γράφει για τον "Άνθρωπο" και τις εσωτερικές του συγκρούσεις.
Αυτόν τον καιρό ετοιμάζει τη νέα της παράσταση, που θα έχει έντονο θεατρικό χαρακτήρα, με πειραματισμούς στο φως και στους ήχους.
Και ο έρωτας : " Όλα τα κάνουμε από έρωτα. Ακόμη και που ξυπνάμε το πρωί, το κάνουμε από έρωτα για την ίδια την ζωή".

Σόνια Ταλαντινού
Περιοδικό Sunday

"a" όπως art
H Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου μας μιλά για τις εμφανίσεις της στον ΜΥΛΟ και όχι μόνο.

Το Club του ΜΥΛΟΥ από τις 24 έως και τις 27/12 θα φιλοξενήσει την γλυκύτατη ερμηνεύτρια, η οποία θα έχει στις αποσκευές της τα ηχοχρώματα της πρόσφατης δισκογραφικής κυκλοφορίας με τίτλο "α".

-Περιέγραψέ μου τη Νατάσσα με λίγα λόγια.
Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι είμαι λάτρης της μουσικής. Τη θεωρώ σαν μία εννιαία οδό και φιλοδοξώ να γίνω
υπηρέτης της Τέχνης. Της καλής Τέχνης. Φιλοδοξώ λοιπόν να παράγω ένα έργο, το οποίο συνολικά να θεωρηθεί
καλό, ουσιώδες και δημιουργικό.
-Μίλησέ μου λίγο για την πρόσφατη δισκογραφική σου κυκλοφορία με τίτλο "α". Γιατί αυτός ο τίτλος;
To "α" είναι για μένα ένα πολυσυμβολικό φωνήεν, δηλαδή πέρα από την ιδιότητά του ως αρχίγραμμα της αλφαβήτου
αποτελεί ένα πολύ δυναμικό και σχεδόν εικαστικό φωνήεν. Αν πάρουμε για παράδειγμα την λέξη Θάλασσα, η οποία ενέχει
τα τρία άλφα, μας μεταφέρει την αίσθηση της απεραντοσύνης. Επίσης με συγκινεί το ότι οι πιο δυναμικές εννοιολογικά λέξεις
το έχουν ως αρχίγραμμα. Συνδυάζεται δε με την έννοια του ά-χρονου, ως ένας όρος που ενοποιεί τα πάντα.
-Θα μπορούσαμε να πούμε ότι δύσκολα κατατάσσεσαι σε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος. Αν σε ρωτούσα ακριβώς σε τι μουσικό ύφος είναι τα τραγούδια σου τι θα μου απαντούσες;
Η απάντηση είναι περιφραστική, γιατί δεν μπορείς να πεις ότι τραγουδώ μόνο μπλουζ, ή jazz, progressive ή θεατρικά
θέματα γιατί πολλά από τα κομμάτια του Cd έχουν έναν τέτοιο χαρακτήρα. Είναι όλα αυτά μαζί αλλά σε μία τέτοια εσωτερική
δομή που να μην μοιάζουν μεταξύ τους ξένα.
-Προτιμάς να αποδίδεις τα τραγούδια σου αρκετά διαφοροποιημένα όταν εμφανίζεσαι ζωντανά. Τελικά το live είναι για σένα ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος από όλα όσα συμβαίνουν στο στούντιο και αν ναι, γιατί;
Η αλήθεια είναι ότι στο live πρέπει να έχεις μίαν άλλη αμεσότητα. Δεν μου αρέσει σε ζωντανές παραστάσεις να
χρησιμοποιείται υλικό προηχογραφημένο. Με την ίδια λογική ακόμα και τα δικά μου τραγούδια έχουν ενορχηστρωθεί
διαφορετικά. Το live για μένα είναι το ζωντανό σε όλο του το εύρος.
-Τί σημαίνει για σένα ο όρος "παγκόσμια μουσική";
Για μένα δεν υφίσταται ο όρος. Παγκόσμιο έργο υφίσταται, με την έννοια ότι παίρνεις από κάθε τόπο και από κάθε άνθρωπο
αυτό που έχει να καταθέσει, το τοποθετείς σε έναν μεγάλο καμβά και λες ότι αυτός είναι το παγκόσμιο μουσικό έργο.
Είμαι υπέρ του τόπου, δεν είμαι υπέρ αυτής της απίστευτης ενοποίησης που κινδυνεύει να ισοπεδώσει τα πράγματα.
Όλα όσα προσφέρει ο κάθε τόπος ξεχωριστά συνθέτουν τον παγκόσμιο καμβά.
-Κάνε μας μία ευχή για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.
Εύχομαι αμοιβαιότητα μεταξύ των ανθρώπων, από την οποία πηγάζει η αγάπη και η πνευματική υγεία.

Νίκος Καϊμακάμης
Περιοδικό Αbout

Νίκος Καϊμακάμης
Περιοδικό Αbout

Κρατάω τον δίσκο της στα χέρια μου. Τον ακούω ξανά, για ακόμα μία φορά από τότε που τον πρωτοάκουσα, πριν από μερικούς μήνες. Τελικά, ναι, σ΄αυτήν την πόλη συμβαίνουν ωραία πράγματα.
Το πρώτο πράγμα που θέλω να την ρωτήσω μπορεί και να φαίνεται ότι έχει και λίγο παράπονο μέσα.

-Πόσο εύκολο είναι να κάνεις μουσική στην Θεσσαλονίκη και να περιμένεις ότι αυτό που κάνεις κι όσο το κάνεις δε θα έχει πάρα πολλά εμπόδια;
Αντιμετωπίζουμε αρκετά και σοβαρά σε σχέση με τους επαγγελματικούς μας ορίζοντες προβλήματα. Έχω όμως την ελευθερία να οραματίζομαι και ευρύτερα πραγματοποιώ αυτά που θέλω.
-Πιο είναι το καλύτερο πράγμα που σου συμβαίνει όταν έχεις γεννηθεί στην Ελλάδα και θέλεις να ασχοληθείς με την Τέχνη;
Το καλύτερο είναι η Ελληνικότητά μας η ίδια. Αυτό είναι το άλφα και το ωμέγα για μένα και νομίζω ότι αποτελεί το
παγκόσμιο κύτταρο.
-Πιστεύεις ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι γύρω σου που να ενδιαφέρονται και να ασχολούνται με την μουσική με τον ίδιο τρόπο με σένα;
Βεβαίως, στην ζωή μου είχα την τύχη να έχω κάποιες μεγάλες για μένα συναντήσεις με ανθρώπους που σε θεωρητικό επίπεδο ερωτεύτηκα γιατί η ψυχή μας καλλιτεχνικά ενώθηκε, πιστεύω ότι υπάρχουν λοιπόν, απλά δεν νομίζω ότι είναι δυνατό να απαντούμε ο ένας τον άλλο εύκολα και κάθε μέρα.
-Πως θα χαρακτήριζες εσύ την δική σου Τέχνη;
Δεν θεωρώ ότι κάνω Τέχνη. Πιστεύω ότι για να αξιολογηθεί ότι κάνεις Τέχνη θα πρέπει όταν ολοκληρώσεις την προσπάθειά σου να δεις το έργο σου κι αν αυτό είναι καλό, δημιουργικό και όχι καταστροφικό τότε αυτό που έχεις καταφέρει έχει το αντίστοιχο πρόσημο και θεωρείσαι καλλι-τέχνης.
-Και η ζωή τέχνη είναι, δηλαδή;
Είναι η μεγάλη Τέχνη. Αν δεν έχεις την ικανότητα να γνωρίσεις την ικανότητα του ζειν, παλεύεις λανθασμένα.
-Η ενασχόληση με τις Τέχνες είναι για σένα μια απόλυτα φυσική διαδικασία;
Eγώ πιστεύω ότι το ωραίο είναι το φυσικό. Το άσχημο, ετοιμολογικά -το χωρίς σχήμα-, είναι το αφύσικο. Άρα για μένα το να είναι κάποιος "έν-τεχνος" είναι το φυσικό. Ο άνθρωπος παλεύει να είναι φυσικός, δεν είναι κατακτημένη αυτή η κατάσταση.
Κουβαλά την πληροφορία και πρέπει να την εκδηλώσει, δεν βοηθούν τα πράγματα στο να έχουν όλα την φυσική τους πορεία.
-Ποιά ήταν η πρώτη σκέψη που έκανες όταν ξεκινούσες την ηχογράφηση του δίσκου που κρατάω στα χέρια μου;
Ότι ήθελα να συλλάβω κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο όπου να εντάξω όλα αυτά τα οποία ζούσα. Επειδή χρόνια τραγουδώ και πάντα αναρωτιέμαι τι γίνονται όλες αυτές οι τόσο δυνατές επί σκηνής εντυπώσεις, ήθελα κάποτε να "κατακτήσω" μία στιγμή μέσα στον χρόνο.
-Αγαπάς πολλά και διαφορετικά πράγματα στην μουσική;
Την μουσική τη θεωρώ κάτι εννιαίο. Θεωρώ ότι είναι μία δόνηση συμπαγής και πολύ ισχυρή. Αποτελεί μία μεγάλη οδό, δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τα χαλίκια της, το πεζοδρόμιο, τα σήματά της.
-Για σένα πότε είναι διαφορετική, πότε έχει κάτι ξεχωριστό η ερμηνεία σου;
Yπάρχουν κάποιες στιγμές που βλέπω ότι όλα βρίσκονται στην τέλεια φόρμα τους. Η τεχνική πειθαρχείται. το συναίσθημα ιεραρχείται, είναι δηλαδή η στιγμή όπου όλα συντονίζονται και συνεργάζονται τέλεια. Εκείνη την στιγμή αισθάνομαι ότι "φεύγω".
Ίσως η αίσθηση να κρατά ένα δευτερόλεπτο, όμως γι΄αυτήν την στιγμή εργάζομαι όλον τον υπόλοιπο καιρό.

Αναστασία Γρηγοριάδου
Περιοδικό fanΖΕΙΝ

Αναστασία Γρηγοριάδου
Περιοδικό fanΖΕΙΝ